Share on Facebook41Tweet about this on TwitterPin on Pinterest0Share on LinkedIn0Email this to someone

Meer en meer krijgen we de vraag van klanten naar de oorsprong van onze producten, voor ze beslissen om met ons in zee te gaan. Toen we twee jaar geleden op pad gingen om gezond én lekker glutenvrij te vinden, keken we eerst rond in België en wat er hier lokaal aan gluten- en allergenenvrij werd geproduceerd dat voldeed aan onze criteria, leverbaar was op nationale schaal en nog vrij was of openstond voor ons als groothandel. Al snel waren we rond en moesten we de grenzen over.

‘Verplicht’ de landsgrenzen over …

We trokken Nederland in – waar we ons vers glutenvrij brood, Yam, vonden – en het water over naar het Verenigd Koninkrijk waar een aantal jonge fabrikanten (zoals wij ontgoocheld door wat er in de rekken lag) gezondheid, voedzaamheid en smaak voorop stelden bij de ontwikkeling van hun gamma. Dat leidde ons naar het ontbijtgamma van PERK!ER en Alara, naar de crackers van Mister Free’d, de voedingsrepen van PERK!ER en The Primal Pantry en recentelijk de fruit spreads van The FruitTree.

In Duitsland vonden we (sorry Italië) een pasta die warm en koud in vorm bleef – ALB Gold en Seitz – en de vegan mayos en vinaigrettes van Emils. Frankrijk kon niet ontbreken op onze lijst. Met L’Epicerie Local kregen we de aperitiefhapjes van A&O en Noglo op ons bord.

Recentelijk kwam daar ook Italië bij met de hazelnootpasta van Teo & Bia.

Onrechtstreeks toch buiten Europa …

We houden het op Europa en bij voorkeur omringende landen. We gaan niet op zoek in het verre Westen, Oosten of Zuiden. En toch hebben we twee Europese merken wiens grondstoffen – bij gebrek aan lokale varianten – een langere weg afleggen. De bonenpasta van Explore Asian wordt gefabriceerd in Italië met sojabonen die uit China komen. De chips van Scott Farms worden gebakken in het Verenigd Koninkrijk met zoete aardappelen die geteeld worden in de VS.

Hoe milieuvriendelijk is lokaal?

Sarah Murray, een Britse journaliste bij The Financial Times en auteur van ‘Moveable Feasts‘ – een eye-opener en aanrader als het aankomt op de talrijke verplaatsingen die ingrediënten en voeding ondergaan op weg naar ons bord – stelt zich de vraag of talrijke lokale verplaatsingen met kleinere volumes het qua milieubelasting beter doen dan containertransporten vanuit verre oorden.

Moveable Feasts | Sarah Murray

Moveable Feasts | Sarah Murray

Als je haar verhaal en dat van haar boek wil horen, hier vertelt ze het aan Google. Ze ging o.a. na hoeveel van de ecologische voetafdruk van een pakje chips te wijten is aan transport en distributie. Verrassend genoeg bleek dat slechts 9% en was het gros van de afdruk te wijten aan het lang frituren/bakken van de chips (dit stukje start op ongeveer 34′).

Feit blijft dat we met z’n allen te laat zijn gaan stilstaan bij wat exotisch tafelen en niet-seizoensgebonden eten teweeg heeft gebracht op het vlak van ecologische voetafdruk.

Feit blijft dat we met z’n allen te laat zijn gaan stilstaan bij wat exotisch tafelen en niet-seizoensgebonden eten teweeg heeft gebracht op het vlak van ecologische voetafdruk.

De huidige bewustmaking en -wording rond het onnatuurlijke van zo’n ongebreidelde keuze is volkomen terecht.

Nog meer aandacht voor herkomst

Nog meer dan twee jaar geleden schenken we aandacht aan de herkomst van een product, niet alleen waar het gemaakt wordt, maar ook waar de onderliggende ingrediënten vandaan komen. Het maakt onze selectie nog strikter. We merken dat onze fabrikanten eveneens neigen naar zo lokaal mogelijk aankopen. Ook Europa, zonder in detail te willen gaan op de huidige regelgeving rond verplichte vermeldingen op het vlak van land van oorsprong, overweegt een uitbreiding van de lijst van ingrediënten waarvan de oorsprong gecommuniceerd moet worden aan de consument. De talrijke voedselschandalen uit het verleden hebben onze argwaan en vraag om transparantie aangewakkerd en dat valt niet meer te stoppen.

Enkel Belgisch …

Wekelijks zien we initiatieven opduiken, zowel in retail als in horeca, waar alleen nog lokaal wordt geaccepteerd. Volgende week bijvoorbeeld opent BelgoMarkt, een supermarkt met enkel Belgische producten, de deuren. Nog voor de opening had BelgoMarkt bijna 5.000 Fecabook-likes op de teller. Het pleit niet meteen voor ons aanbod, maar het is een gedurfd initiatief dat dwars staat tegenover de toenemende grenzenvervaging en globalisering waar we dag in dag uit mee geconfronteerd worden.

Heb je vragen bij ons gamma of onze aanpak? Ideeën die ons kunnen helpen om het anders of beter te doen. Laat het ons weten, we horen het graag.